Start

In onze westerse wereld zijn veel zaken gericht op snelheid en resultaat. Zowel in werk als in relaties. Als eerste aankomen, als beste eindigen. Als partner aantrekkelijk blijven, binnen je vriendenkring ertoe doen, als ouder geen steken laten vallen: we moeten vaak ontzettend veel. Vanuit de omgeving, maar ook vanuit onszelf. 

In die snelheid en wedloop raak je soms jezelf kwijt, je gaat voorbij aan wie je echt bent. Totdat het moment komt dat je je realiseert dat je zo niet wilt leven. En dan?
Soms ligt de uitdaging in vertragen, in rust en stilte, in het op adem komen. Die voortdurende drive kan echter ook verlammen, passief maken, stilstand veroorzaken. Dan is de uitdaging juist om weer in beweging te komen.

Het vergt moed om te onderzoeken waar je werkelijk staat. Om te zien wat je werkelijke verlangen is.  

Bij die zoektocht begeleid ik mensen.

Voor wie

Voor wie

Je hebt behoefte aan ondersteuning omdat je het gevoel hebt dat je maar ten dele leeft, dat je iets mist, dat je niet al je kwaliteiten inzet. Je hebt het idee dat je op een dood punt bent beland, in je werk, in je relatie(s).

Misschien functioneer je niet optimaal op je werk of heb je last van sombere gedachten. Mogelijk zit je vast in een patroon in de vorm van een verslaving of ben je het contact met je gevoel kwijtgeraakt. 

Je twijfelt over alles of wil het altijd perfect doen. Je worstelt met levensvragen. Je zoekt naar antwoorden, naar zingeving. Je hebt behoefte aan een klankbord. 

Werkwijze

Werkwijze 

We starten met een intake en aan de hand hiervan bepalen we wat het vervolg wordt. Dat kan één sessie zijn maar is meestal een wat langer traject van een aantal sessies. 

Mijn begeleiding richt zich op je behoefte om wakkerder te worden, om in het hier en nu aanwezig te zijn. We onderzoeken hoe de weg die je hebt afgelegd je gevormd heeft en wat voor jou van belang is in je verdere ontwikkeling. We kijken wat er nodig is voor jou op dit moment. Om zo vanuit bewustzijn te komen tot handelen. Hierbij ga ik er van uit dat iedereen op eigen wijze zijn of haar weg vindt.

De sessies zijn ervaringsgericht. Niet alleen praten, ook ervaren en voelen. Hoofd, hart en lijf zijn alle drie belangrijk. Waar je hoofd het niet altijd kan bevatten weet je lichaam vaak wel beter. Dus zetten we het hoofd af en toe op pauze en gebruiken we het lichaam als spiegel en ingang. 

We kijken altijd ook systemisch: uit welk ‘nest’ kom je; wat is je oorsprong; hoe werkt dat door in het heden. Je krijgt zicht op een onderstroom die er altijd is maar waar je je lang niet altijd bewust van bent. 

Ieder leven kent donker en licht. Zonder donker kan er geen licht zijn. Het is de kunst om het donkere in je bestaan onder ogen te zien, je ertoe te verhouden en het te zien als een wezenlijk deel van wie jij bent. Door ook die donkere kanten te erkennen word je een ‘echter’, een completer mens. Komt er een andere dynamiek in je bestaan. En krijg je ook weer oog voor het licht.

Over mij

Over mij

In de begeleiding van mensen is het steeds de directe ontmoeting die mij bezielt. Hoe  eenvoudig het is om elkaar dwars door alles heen  te leren kennen en tot verdieping te komen.

Voor mijzelf begon het in 2001 met het volgen van de driejarige opleiding van het ITIP. 
In een periode waar het donker in mijn leven overheerste, heb ik daar geleerd dat ik het niet allemaal zelf hoef te doen en dat hulp vragen een reële mogelijkheid is. Het begin van een weg waar nihilisme stap voor stap heeft plaats gemaakt voor vertrouwen in het leven.

Meditatie, yoga en stilte zijn belangrijke pijlers in mijn bestaan. Daarnaast is muziek voor mij een voortdurende bron van inspiratie. Een oneindig vrije ruimte waar ik mezelf kan opladen, bezinnen en verliezen.
Ik ben ruim twintig jaar samen met Lied, wij wonen in Haarlem.

Foto van Arthur Kleintjens.

 

Sinds 2009 begeleid ik mensen op hun levensweg. In eerste instantie vanuit het ontslavingsproject dat was gericht op mensen die wilde breken met hun verslaving. In de loop der jaren is mijn werkveld breder geworden en nu begeleid ik mensen op allerlei terreinen. Naast individuele coaching vanuit mijn eigen praktijk ben ik als begeleider verbonden aan het ITIP en Better Be Me.

Buiten mijn werk als begeleider werk ik sinds jaar en dag als facilitair manager in de culturele sector. Onder anderen bij Eye Filmmuseum en de Rode Hoed. Momenteel ben ik betrokken bij de Nieuwe Liefde, een podium voor bezinning en woordkunst te Amsterdam.

Ik ben opgeleid bij het ITIP (Driejarige- en Energetische opleiding) en bij Phoenix opleidingen (Systemisch werk, Karakterstructuren).

Contact -praktisch

Contact

Arthur Kleintjens
06-1006 5435
contact@arthurkleintjens.nl

KVK Amsterdam 69491607 

Ingeschreven bij CRKBO

Linkedin profiel van Arthur Kleintjens

Praktisch

Juist in deze tijd is het nabije van live contact van grote waarde. Hoeveel mogelijkheden er ook zijn om elkaar online te treffen en hoe verbazingwekkend goed het ook kan werken, er gaat wat mij betreft niets boven een ontmoeting in de tastbare werkelijkheid. 

Mijn praktijk is open en ik maak graag een live afspraak met je. Juist  nu.
Uiteraard volg ik daarbij nauwgezet de adviezen en regels die zijn ingesteld vanwege het corona-virus.

Wil je of kun je de deur niet uit dan kunnen we zeker ook een online-afspraak of telefonische sessie inplannen.

Praktijk in Amsterdam en Haarlem of buiten in de Kennemerduinen

Tarief voor een sessie (meestal een uur) is  € 85,-.  Tarief voor een online sessie is € 70,-. Op het tarief is geen btw van toepassing.

Er is geen vergoeding vanuit de zorgverzekering. Mocht het bedrag een bezwaar vormen, neem dan contact op om te kijken wat de mogelijkheden zijn. 

Wanneer een afspraak binnen 24 uur voorafgaand aan de afspraak wordt afgezegd, worden er kosten in rekening gebracht.

Blog

Lichtpuntjes

Neerslachtig, er geen gat in zien, gedeprimeerd: het zijn stemmingen die ik goed ken. Lang dacht ik dat het een tijdelijk fenomeen was dat ik met hard werken aan mezelf kon oplossen en wegwerken. Tot een goede vriendin mij een paar jaar geleden de ogen opende: dat hoort bij jou, het is een wezenlijk onderdeel van wie jij bent. Toen ik haar woorden tot mij door liet dringen was ik tegelijk opgelucht en verdrietig. Opgelucht doordat zo iets eigens van mij werd gezien en erkend. Verdrietig omdat ik het zelf zo lang had ontkend.

In deze tijd van het jaar ben ik er extra bevattelijk voor. Korte grauwe grijze dagen met relatief weinig licht. Vroeger lachte ik het weg en deed mensen die last hadden van een herfstdipje of winterdepressie af als softe types die zich lieten leiden door omstandigheden van buitenaf. Inmiddels weet ik beter.

Ook dit jaar nestelde de winterblues zich in mij. Er was een beginpunt, een gebeurtenis die mijn eigenwaarde onderuit haalde. Achteraf bleek dit slechts de trigger die het onderhuids verscholen gevoel van somberte wakker tikte. En hoewel ik het tegenwoordig sneller herken, overvalt het me toch elke keer weer. Van de ene op de andere dag word ik als vanzelf een sombere ruimte ingezogen. Een vacuüm waar ik niks waard ben, niks kan en waar het ook nooit meer iets met mij zal worden. Tikje pathetisch wellicht, maar in deze fase is dat hoe ik de werkelijkheid ervaar. Er is gewoon geen ander perspectief voorhanden.

Als ik er contact met anderen over maak blijkt het te heersen: ik spreek de hele tijd mensen die ook last hebben van deze seizoensblues. Soms fors, zoals de man die elke dag opnieuw zijn uiterste best moet doen om het leven vast te pakken, soms lichtjes: “Lastig hè, deze dagen, gelukkig straks weer voorbij!” De coronacrisis maakt het voor velen net even een slag heftiger: onzekerheid troef en niemand weet wanneer het precies voorbij zal zijn.

Zelf trek ik op een gegeven moment Matt Haig’s briljante Redenen om te blijven leven uit de kast. Hoewel dat boek de hel van een depressie beschrijft en mij dat zeker niet betreft, helpt het mij mezelf herinneren aan het belang van discipline om de dingen te doen die goed voor me zijn. Reddingsboeien die er voor zorgen dat de mist dunner wordt en het leven weer toegelaten kan worden. Ik kom in beweging, ga fietsen, doe mijn yoga en zeg hardop tegen anderen wat er in mij leeft. En… ik ga weer muziek luisteren.

Op een dag valt er onverwacht een muzikale reddingsboei op mijn deurmat. Het is een door muziekvriend Hans gemaakte cd met zijn laatste ontdekkingen. Al vijftien jaar wisselen wij muziek uit en nog steeds weten wij elkaar te verrassen. Ik laat de cd lang liggen, tijdens de blues is er weinig ruimte voor schoonheid en ontroering. Als ik uiteindelijk toch luister schiet ik vol bij Never ending happening van Bill Fay. Met zijn ontroerende stem bezingt deze oude bard zijn verwondering over het altijd doorgaande leven en hoe verbazingwekkend het is dat hij daar deel van uitmaakt.

The never ending happening of what’s to be and what has been. Just to be a part of it, is astonishing to me.

Hij benoemt zowel het licht als het donker

The never ending happening of waves chrashing against the cliffs. The falling seed in the wind caries. Souls arriving constantly from the shores of eternity. Birds and bees and butterflies parade before my eyes.

For some it’s like tight-rope walkin’. Blind-folded and shaking on either side fear and pain. For some it’s like tight-rope walking. The never ending happening of war evermore and sore famine. Yearning for the day to be when God will roll his stone away.

Het blijkt een lichtpuntje voor mij. Ik beaam het bestaan door met Bill Fay te zingen dat het verbazingwekkend is dat ik deel uitmaak van het altijd doorgaande leven. Dat gegeven op zich al maakt het leven de moeite waard. Het is een begin van een verandering van perspectief. Niet ineens, geen radicale omslag, maar er is een zaadje gepland. Ik ga langzaam meer open staan en zie glimpen van een andere werkelijkheid. In de weken daarna groeit het zaadje uit tot een plantje. Mijn blik valt op andere lichtpuntjes. Vrienden, geliefden en, wel ja, het universum dragen bij aan een andere gemoedstoestand. De verduisterde blik wordt opener, de mist trekt langzaam op.

Als ik op een dag met mijn koptelefoon op door de stad fiets en mijzelf Heb ik dat nodig van Wende hoor brullen, weet ik: het tij is gekeerd. Voor nu.

Dans voor de liefde, dans door het licht. Dans voor het kwaad dat je dansend achterlaat. Dans als de bruid om de deuren die je sluit. Voor de wegen die ons scheiden. Voor de kansen die we grijpen, om te dansen door de nacht. En te dansen langs de zon. Dans met de dwaasheid zonder reden of waarom. Dans zonder ketens voor je leven zonder spijt. Dans want wie weet morgen wat er komt voor jou en mij.

Momenten van somberte kennen we allemaal. Als het bij jou langer aanhoudt en meer en meer je leven gaat bepalen, hou het dan niet voor jezelf. Deel je ervaring met anderen, hoe lastig dat soms ook is. Ga op zoek naar dingen die jou weer in beweging kunnen brengen.

Beeld: Studio Drift – Fragile Future 3